Home>>บ่นเรื่อยเปื่อย>>บทเรียนสำคัญจากปฏิบัติการกระชับพื้นที่ระเบียงมาทำห้องทำงานเพื่อทำงานจากที่บ้านช่วงโควิด-19
ระเบียงบ้านที่ถูกปรับปรุงเป็นห้องและติดฟิล์มเรียบร้อยแล้ว
บ่นเรื่อยเปื่อย

บทเรียนสำคัญจากปฏิบัติการกระชับพื้นที่ระเบียงมาทำห้องทำงานเพื่อทำงานจากที่บ้านช่วงโควิด-19

ราวๆ เดือนมิถุนายน-กรกฎาคม ที่ผ่านมาผมได้มีปฏิบัติการกระชับพื้นที่ระเบียงบ้านเอามาทำห้องทำงาน ได้พื้นที่ใช้สอยเพิ่ม 3.5 ตารางเมตร อาจดูเหมือนจะน้อย แต่ได้พื้นที่วางโต๊ะคอมพิวเตอร์ขนาด 120 เซ็นติเมตรสบายๆ แถมมีตู้วางของได้อีกตัว และยังเหลือพื้นที่โล่งๆ อีกหน่อย ที่กำลังคิดว่จะหาชั้นวางของมาวางเก๋ๆ แต่หลังจากผ่านไปสองเดือน ผมก็เจอบทเรียนที่สำคัญครับ

ตอนที่ผมรีโนเวตระเบียงบ้านมาเป็นห้องทำงานนั้น ก็เป็นช่วงต้นๆ หน้าฝนแล้วครับ ดีไซน์ของห้อง เนื่องจากเป็นพื้นที่ส่วนที่ยื่นออกมาจากตัวบ้าน ก็จะทำอะไรมากไม่ได้ จะกั้นห้องก่ออิฐอะไรพวกนี้ ทำไม่ได้เลยนะครับ เดี๋ยวพัง เพราะพื้นที่พวกนี้ มักจะรับน้ำหนักได้ราวๆ เฉลี่ย 120 กิโลกรัมต่อตารางเมตร ประมาณนั้น อันนี้บอกให้คนที่คิดอยากจะทำรู้ไว้ก่อนเลย ต้องกั้นด้วยกรอบอลูมิเนียมที่มีน้ำหนักเบาครับ

ก่อนอื่นก็ต้องบอกเลยว่าพอกั้นห้องทำระเบียงบ้านเสร็จ ก็ผ่านแดดผ่านฝนมาหลายครั้งหลายครา ทั้งตกเบาๆ และตกหนักๆ ไม่มีปัญหาใดๆ มาตลอดสองเดือนที่ผ่านมาเลยฮะ จนกระทั่งเมื่อเย็นที่ผ่านมา ฝนตกหนัก ลมแรงมาก ก็ไม่ได้คิดอะไรเหมือนเคย แต่พอกำลังจะมาเปิดคอมพิวเตอร์ทำงานเท่านั้นแหละ แอบรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา อ้าว เฮ้ย น้ำซึมตรงขอบหน้าต่างว่ะครับ แถมผมดูตรงพื้นที่หน้าต่าง น้ำซึมลงมาแบบเจิ่งนองเลย แม่เจ้า คอมพิวเตอร์ผมอยู่แถวนั้นด้วย เรียกได้ว่า ย้ายของ ย้ายตำแหน่งวางโต๊ะกันแทบไม่ทัน อะแดปเตอร์โน้ตบุ๊กผมที่วางไว้บนพื้น แอบเปียกเล็กๆ ด้วย ดีว่าอะแดปเตอร์มันงานประกอบดีมาก น้ำแค่เจิ่งๆ นิดๆ มันก็แค่เปียกรอบๆ น้ำไม่ได้ซึมเข้าไปสร้างความเสียหายใดๆ (ผมเปิดคอมพิวเตอร์ทิ้งไว้อยู่)

พอเปิดหน้าต่างมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น พบว่ารางหน้าต่างอะ มันเจิ่งนองไปด้วยน้ำ ตอนแรกนึกว่ารางมันไม่ได้ทำรูระบายน้ำเอาไว้เหรอวะ แต่พอดูเข้าจริงๆ มันก็ทำเอาไว้นี่หว่า แล้วมันเกิดอะไรขึ้น? พอเอาผ้ามาซับน้ำออก แล้วลองใช้นิ้วมือคลำๆ ดู ก็รู้สึกได้ว่า อ๋อ เพราะขอบหน้าต่างด้านนอกอะ มันมีระดับที่สูงกว่าขอบหน้าต่างด้านในเล็กน้อย ส่งผลให้แทนที่น้ำที่ขังอยู่มันระบายไหลออกไปด้านนอก กลายเป็นว่าขังอยู่ที่เดิม ไม่ไปไหนเลย … เวรของกรรมจุดที่หนึ่ง

นอกจากรางน้ำแล้ว ก็มีอีกราวๆ 4-5 จุดที่มีน้ำซึมมาตามกรอบอลูมิเนียมครับ บางจุดก็ซึมแบบน้อยๆ แต่ก็เจิ่งนองลงพื้น บางจุดก็หยดติ๋งๆ เลย แต่ไอ้ที่หยดติ๋งๆ นี่ยังพอจะหาอะไรไปวางรองน้ำได้ แต่ไอ้ที่ซึมๆ มานี่คือต้องหาผ้าไปซับ แล้วเช็ดออกสถานเดียวเลย ผัวเมียสองคน เช็ดกันหอบเลย ดีว่าฝนตกหนักไม่นานมาก อะไรๆ มันก็เลยทุเลาลง

พอฝนซา ก็เลยแอบไปดูข้างนอกว่าน้ำมันซึมเข้ามาได้ยังไง ก็พบว่า มันมีช่องว่างเหลื่อมกันอยู่ประมาณนึงตามรอยต่อของกรอบอลูมิเนียม ซึ่งตรงนี้อาจเกิดจากความไม่เรียบร้อยในการเก็บงานของช่าง และผมคิดว่าก่อนหน้านี้ที่ยังไม่เคยเจอปัญหา มันอาจเป็นเพราะว่าฝนตกในวันก่อนๆ ที่ผ่านมา มันไม่ได้โหดร้ายรุนแรงเท่าวันนี้ครับ เพราะผมเช็กกับบ้านข้างๆ ซึ่งก็รีโนเวตระเบียงแบบเดียวกับผม ก็เจอปัญหาเดียวกัน

บทเรียนครั้งนี้ก็คือ

• แม้งานจะเสร็จแล้ว ก้ยังต้องมีช่องทางติดต่อช่างเอาไว้ อย่าเพิ่งทิ้งไปไหน เพราะบางทีปัญหาที่เกิดจากการรีโนเวตมันอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นทันที อาจต้องรอ 2-3 เดือนก่อน กว่าจะเริ่มเห็นปัญหา

• ถ้ารีโนเวตห้องแบบกั้นห้องด้วยกรอบอลูมิเนียมแบบผม ให้คิดถึงเรื่องป้องกันน้ำรั่วซึมเข้ามาไว้ก่อนเลย บอกช่างไว้ด้วย เพราะเขามักจะไม่ได้คิดถึงตรงจุดนี้คัรับ คือ หลังคามันก็มีกันสาดประมาณนึงแล้ว และช่วยป้องกันน้ำสาดได้ประมาณนึงเลย (ผมเลยไม่เคยเจอปัญหานี้มาในรอบ 2 เดือนที่ผ่านมา) แต่พอเจอหนักมากๆ จนเอาไม่อยู่ ปัญหามันถึงจะเกิด ซึ่งอันนี้มันเกิดขึ้นได้

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.